Een weekje Buenos Aires

En dan is het er eindelijk; na 21 weken rondtrekken in Australië, Nieuw – Zeeland en Midden Amerika, beginnen we aan deel 2: 20 weken in Zuid Amerika! En daarmee kunnen we dan ook zeggen dat we in alle werelddelen geweest zijn (Europa, Noord – Midden en Zuid Amerika, Afrika, Azië en Oceanië J).

Het enige wat we voor deel 2 geregeld hebben is de heenvlucht naar Buenos Aires en de thuisvlucht vanuit Lima. We weten dat we gedurende die 4 maanden vooral Argentinië, Chili, Bolivië en Peru willen bezoeken en sinds kort is er een klein ideetje geboren dat we ook willen proberen om naar de Galapagos te gaan. Een echt uitgebreid plan van wat we waar willen zien, hebben we niet. Natuurlijk kennen we de highlights in ieder land, maar we hebben gewoon geen tijd gehad om het allemaal goed voor te bereiden. Voor de rest heb ik tijdens de laatste dagen in Costa Rica ook onze eerste nachten in een B&B in Buenos Aires geregeld…and that is it.

Vanuit Costa Rica moeten we eerst terug naar Miami vliegen om daar het vliegtuig naar BA te nemen. In de luchthaven in CR plunderen we eerst nog ‘gauw’ al onze bankrekeningen om Amerikaanse dollars af te halen. In Argentinië is er namelijk een zwarte markt ontstaan in buitenlands geld, omdat de regering zware taxen heft op iedereen die buitenlands geld wilt. De officiële wisselkoers staat op 7,8 – de ‘blue dollar’ is meer dan 10 pesos waard (3 weken voor onze aankomst was het zelfs een paar dagen heel veel: 13 pesos of zo). Dat wil dus zeggen dat we voor onze dollars veel meer pesos krijgen en dat het dus een beetje goedkoper wordt voor ons. I like!

Wanneer we op 4 maart arriveren in BA, staat er al een taxi te wachten op ons. Het is nog even rijden door de stad, waardoor we meteen beseffen hoe groot deze stad wel is. Aangekomen in de B&B worden we door de eigenaar meteen wat wijzer gemaakt in de verschillende wijken en hoe er best te geraken. Het is dinsdag vandaag en door een verlengd weekend (carnaval) is er vandaag veel gesloten. Maar in de wijk waar wij verblijven – Palermo – zijn er veel boetiekjes en cafétjes open, dus besluiten we de rest van de dag om hier wat te gaan kijken. Het is mooi weer, er is veel volk op straat en de terrasjes zitten vol. Supergezellig! We zetten ons ook op een terrasje om te lunchen en wandelen daarna door de wijk gevuld met hippe winkeltjes. Ik heb al meteen spijt dat dit niet het eindpunt is van onze reis, want dan kon ik de rugzak vullen met allemaal nieuwe kleren! Enfin, dit is wel beter voor de portefeuille. Wat ook opvalt is dat de mensen hier ongelooflijke zoetbekken zijn! Er zijn ontelbaar veel bakkers met allerlei lekkers en een soort tearooms waar ze schoteltjes in torentjes met gebakjes op serveren en waar de mensen buiten in de rij staan. Hun ‘vieruurtje’ kan hier ook wel es om 18u zijn, aangezien ze pas tegen 22u avondeten. Zo laat maken we het toch niet en na nog een biertje op een terras, wandelen we terug en zit onze eerste dag in BA er al op.

Woensdag besluiten we eerst om een paar dingen te regelen. We moeten nog eens geld gaan omwisselen en willen ook een Lonely Planet kopen van Argentinië. Aan de ontbijttafel krijgen we een tip waar we ons geld kunnen wisselen, want het blijft toch een beetje risky; ze waarschuwen vaak voor vals geld. Het is trouwens erg gezellig aan het ontbijt met andere reizigers om verhalen en tips uit te wisselen. Voor we vertrekken dan eerst nog effe googlen hoe we vals geld kunnen detecteren en dan is het al bijna 11u voor we vertrekken – niet van onze gewoonte :-) De bus lijkt het simpelst om in het centrum te geraken, maar dan moet je eerst een plek vinden om een kaartje te kopen natuurlijk. Het blijft toch steeds een heel gedoe om in een nieuwe plek weer uit te vissen hoe het allemaal werkt! Maar wat een heerlijk (en trots) gevoel als je dan eindelijk met buskaart in de hand op de juiste bus weet te stappen en op de juiste plek arriveert!! Het is telkens een afwisseling tussen onzekerheid/spanning en een soort: ‘yes, we can’ gevoel… zalig!

Enfin, ondertussen is het middag en ben ik steeds zenuwachtiger met al dat geld bij ons dat we op een illegale plek moeten gaan wisselen. Blijkbaar is het vandaag dan ook nog een slechte dag doordat de dollar gezakt is of zoiets. Enfin, ze bieden een stuk minder en we twijfelen wat te doen. Wachten tot morgen kan betekenen dat het zakt of stijgt, niemand weet het. In de rij achter ons staat een Argentijnse die graag dollars wil kopen en we besluiten uiteindelijk om samen uit te wisselen en de middleman eruit te laten. Zo hebben we allebei een betere koers. Zo illegaal blijken die plekken trouwens niet te zijn, want de politie loopt overal rond en van overal hoor je mensen ‘cambio’ roepen. De helft van ons geld hebben we dus al gewisseld, voor de rest wachten we nog even af. We wandelen (met al ons geld – ja, verstandig!) naar de wijk San Telmo waar ons aangeraden is om steak te eten. En ja, daarvoor zijn we tenslotte toch naar Argentinië gekomen hé! Op de kaart vinden we veel verschillende soorten vlees (we kennen de termen niet) en op goed geluk kiezen we iets uit, wat wel lekker was, maar toch niet de typische Argentijnse steak. Nu nog een reisgids zoeken zodat we onze reis kunnen plannen. Dat blijkt dus een onmogelijke taak – in heel BA is dus nergens een Engelstalige reisgids te vinden – boekhandels zijn er thans genoeg. Heeft blijkbaar dus ook iets te maken met het feit dat buitenlandse producten heel duur zijn om in te voeren. Voor ’s avonds hebben we gepland om een les tango te nemen, ergens in een kelder van een dansschool. Het lijkt simpeler dan het is, maar uiteindelijk krijgen we de basispas wel onder de knie. Bart vindt de muziek maar triestig, maar ik vind het super – melodramatisch misschien, maar vol passie. We pauzeren even met cocktails (ons avondeten) en gaan daarna terug voor les 2 (we mogen al een groepje hoger). Daarna laten we het over aan de profs. We wachten op een Fransman uit onze B&B die al tango kan dansen en die straks komt oefenen. Uiteindelijk zitten we er samen tot ongeveer 2u ’s nachts – terwijl de lokale bevolking maar blijft binnenkomen om te dansen. Zalig!! Maar nu begrijpen we ook beter waarom ze die siesta zo nodig hebben :-)

Dag 3 begint natuurlijk ook weer wat later – het is steeds zo gezellig aan het ontbijt. Weeral is het bijna middag eer we in het centrum zijn. We bezoeken eerst het beroemde kerkhof van Recolleta waar we een Spaanse rondleiding proberen te volgen. De meest beroemde persoon die hier ligt is Evita Perron. Als je hier een plekje wilt, moet je (voor veel geld) oude plekken van de families overkopen. Bijzonder is ook dat in sommige tombes de kisten zichtbaar zijn achter een glasplaat. Blijkbaar zijn dan bepaalde technieken nodig tegen geurhinder en opdat het lichaam zou uitdrogen. Enfin, speciale rondleiding :-)
Hierna trakteren we ons ook op een vieruurtje van zoets (dulce de leche is hun nationale trots en Starbucks koude koffie met Dulce is de max!!) en bezoeken we nog kort het Museo de Belles Artes. Om 20u komen we aan bij een Armeens restaurant dat wordt aangeraden en waar de mensen al buiten staan te wachten tot het open gaat. Beetje foute keuzes, maar toch lekker gegeten.

Ondertussen zijn we 3 dagen verder – ik heb maar 3 nachten geboekt -  en hebben we nog steeds niets gepland hoe we verder gaan reizen en heb ik ook het gevoel (laat vertrekken – geld wisselen en reisgids zoeken) dat we nog niet veel van BA gezien hebben. Frustratie!! Dus besluiten we om nog een nacht bij te boeken en de volgende dag ‘thuis’ te blijven om de verdere reis te boeken.

Zo gezegd, zo gedaan – na het ontbijt verzamelen we alle info en beginnen wat te lezen en op te zoeken op internet. Lastig dingetje: ik wil héél graag orca’s zien en na het uitzoeken van data waarop hoogtij in de ochtend valt, moeten we dus rond deze data werken. Niet simpel. Argentinië is dan ook nog eens mega-groot en verplaatsingen nemen veel tijd in beslag via de bus. En we moeten ‘zo snel mogelijk’ naar het zuiden, anders wordt het daar veel te koud. Enfin, om kort te zijn, om 15u zaten we met de handen in het haar en hadden we nog geen plan! Toch maar hulp inroepen dan – snel op zoek naar een reisbureau, waar we om 16u (op een vrijdagavond) binnenvallen met de bedoeling om de volgende ochtend al te vertrekken… Hmmm…. Na wat denkwerk (manman, hopelijk zien we die stomme orca’s!) hebben we een plan en boeken we bij hen een vlucht naar het zuiden voor ’s maandags. De rest van hun voorstel blijkt te duur om via hen te boeken, dus dat zullen we toch weer alleen moeten uitvissen. Maar we hebben tenminste de grote lijnen waar we heen gaan de komende 3 weken. Twee nachten extra in BA dus, wat goed uitkomt, want dan hebben we nog tijd om wat te bezoeken. Alleen heeft onze B&B maar plaats meer voor 1 nacht – zucht…. We vieren ons ‘plan’ met een pizza met véél kaas.

Zaterdag moeten we eerst weer geld gaan wisselen (pff, wat een gedoe) en onze was binnenbrengen en daarna kunnen we de stad verder verkennen. We wandelen tot aan de kathedraal en naar het presidentieel paleis waar we een rondleiding volgen. Deze lijkt langer te duren dan verwacht, waardoor we de geplande stadswandeling met gids missen. Dus wandelen we zelf maar wat rond en gaan dan sushi uithalen om thuis op te eten.

Zondag is een drukke dag in BA – toeristisch gezien dan. We nemen eerst de bus naar La Boca – waar je een straatje (Caminito) vindt met fel gekleurde huisjes waar ze ’s zondags op straat tango dansen. En waar je een hele lading souvenirshops vindt natuurlijk. Niet mis, maar iéts te toeristisch voor ons. Geef mij dan toch maar de kelder in de dansschool :-)

Daarna nemen we opnieuw de bus richting San Telmo, waar een beroemde antiek- en souvenirmarkt is op zondag. Ook hier vind je weer tangostelletjes die op straat dansen en zo wat geld proberen te verdienen. Ze kunnen er wat van hoor! Opnieuw: pech dat we beperkt budget én beperkte rugzagplaats hebben – want het is echt wel een leuke (en grote!) markt: schilderijtjes, metalen tangostelletjes, juwelen, kleding, bizarre figuren uit spons, …

We keren stilaan terug naar de B&B om onze rugzakken op te halen en wachten tot onze gastvrouw van de avond ons kan ontvangen. Via couchsurfen hebben we voor de laatste nacht nog een plek gevonden bij een jong stel in een klein flatje dicht bij de B&B. Ze zijn wat later dan gezegd thuis (bijna 21u), maar uiteindelijk worden we toch hartelijk verwelkomt door Babs, Marco en hun poesje. Best wel spannend iedere keer om zo bij onbekende mensen te gaan logeren! Met de bus rijden we naar een plaatselijke ‘parilla’ – een soort BBQ restaurant – waar we alle mogelijke vlees kunnen proeven (ook orgaanvlees – bah!). Maar ook échte steak (die hier dus ‘bife de chorizo’ noemt) – lekker! Het is gelukkig wel een leuk stel en een gezellige avond en het blijft toch een groot voordeel om zo met locals af te spreken die je over hun land kunnen vertellen! Met een buik vol vlees staan we om 1u op de bus naar huis te wachten, en na 30 min besluiten we toch maar de taxi te nemen. We kruipen moe in ons ‘bedje’ – een hoop paletten met een 1persoonsmatras op – voor ons twee… en een jonge poes die door het huis crosst – veel hebben we niet geslapen!

De volgende ochtend nemen we de bus naar de luchthaven, vanwaar we het vliegtuig richting zuiden – Patagonië – nemen. Hier hebben we al lang naar uitgekeken!

Het was een hectische week in Buenos Aires. In tegenstelling tot de meeste andere steden waar we al waren, vinden we BA allebei echt een leuke stad. Maar door het feit dat de stad zo groot is en er zoveel te zien valt en we geen plan hadden, hebben we ons ook wel vaak wat ‘verloren’ gevoeld. Zeker na Costa Rica, waar mama alles mooi gepland had! Het blijft telkens toch een inspanning om je in een nieuw land op je gemak te voelen en de gewoontes wat te leren kennen. Dat kost tijd en moeite. Wat ons ook veel tijd kostte, was het praktisch geregel allemaal en het plannen van de komende weken. Wat dan weer een beetje frustratie opleverde, omdat we de stad wilden gaan bekijken en het gevoel hadden dat we ‘er maar niet in geraakten’. De ‘grootte’ van de stad reflecteert meteen ook de ‘grootte’ van Argentinië zelf – en ook daar voelen we ons wat verloren bij. Het lijkt wel alsof we er geen goed overzicht over hebben en hoewel we steeds zonder plan gereisd hebben in Midden Amerika – hebben we toch allebei het gevoel dat we hier meer nood hebben aan een structuur. Misschien is het omdat het land zo groot is, maar het kan natuurlijk ook zijn dat we de nodige energie niet meer goed kunnen opbrengen.

Enfin, voor de komende weken in Patagonië weten we ongeveer waar we willen gaan; nu alleen nog de bussen en overnachtingen en uitstapjes regelen :-)))

Hasta la proxima!!

wij

Reacties 2

Pierre 31-03-2014 09:57

Nu mama een maand in Kaapstad verblijft om daar de 7-jarige Afrikaantjes wat Engels bij te leren, heb ik alle tijd om nog even over en weer te komen. Maar mijn vakantiedagen zijn geteld voor dit jaar, en mama heeft de kas mee, dus, spijtig, jullie zullen het toch verder alleen moeten doen. Hopelijk zien jullie die orca's !!!

harry 03-04-2014 16:32

Hoi Karen en Bart!
Natuurlijk hebben jullie in zo'n grote stad en groot land soms het gevoel wat te missen of wat verloren te lopen. Niets van aan trekken, jullie hebben al zo veel gezien! Nu je toch weer wat plannen hebt, zal er ook terug wat structuur in komen en dan gaat alles weer vlot verlopen. Ik hoop dat je de orca's gaat zien, want anders zijn dat echt wel ondankbare dieren na al die moeite die je daar voor doet!
Maar dat hoor ik dan wel in het volgende verhaal!
Hou de moed en plezier er in!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer